میبارم

این بار بر خلاف همیشه خودم مینویسم نه پای شعر در میان است نه متن ادبی حرف از اینها گذشته.

مدت مدیدی است که میبارم ولی این روزها سختتر میبارم گوییا هوای دلم بارانی برفی تگررگی همه با هم میبارد.خنده دار است دلم هم مثل من دیوانه شده.زمان نمیشناسد کلاس درس-اتوبوس-پیاده روی زمان شنیدن اراجیف-زمان حرف زدن از همه کس و همه چیز  ...دل من کاری به این حرفها ندارد اصلا نمیفهمد فقط بی وقفه میبارد از رنجی که بر او متحمل شده است.

مهربان اگر روزی این دل نوشته ها را خواندی نگران نشو.من جای تو خودم با خودم حرف میزنم جای تو از خودم حمایت میکنم جای تو ناز میخرم جای تو با خودم پیمان میبندم حتی جای تو برای خودم هدیه میخرم جای تو هزار هزار کار میکنم تا مبادا ...

میبینی همه ی جمله هایم ناتمام است اصلا سر و ته ندارد از وقتی تو رفتی دنیای من بی سر و ته شده است.تنها میبارم و باران چشمهایم همدم من است

مردم میگویند دیوانه شدم خودم احساس میکنم...دروغ گفتم اصلااحساس نمیکنم احساسی نمانده.حالت عجیبی است مرده بودن با جسم زنده و میان زنده انگاران احساس مرده.

وقتی مینویسم  میبارم و میلرزم.مدتی است صدای نفسهایم هم بوی باران میدهد.جدا شد.رفت.قبل از رفتنش به من حلقه ای داد که همیشه به یادگار میدرامش.حلقه ای شفاف و نمناک از جنس خودش.پاک پاک

او رفت و حلقه اش را در چشمانم باقی گذاشت.شاید به همین خاطر است که میبارد نمیدانم شاید...

بس کن کسی نمیفهمد ننویس.تنها مونس و همدم و یار تو او بود که رفت...

با حلقه های اشک چشمانت عشق بازی کن.

عزیز دلم تویی ، مهربانم، همه هستی ام تویی
عشق من تویی ، گل من، همه زندگی ام تویی
تویی زیباترین گل در  میان تمام گلها در گلستان باغ زندگی
تویی درخشانترین ستاره در میان تمام کهکشانها در آسمان زندگی
همدم من تویی ، بهترینم ، شیرینی لحظه هایم تویی
همنفسم تویی ، زیباترینم، فرشته قلبم تویی
تویی لایق یک قلب بی ریا مثل قلب پاکت
تویی سرچشمه همه خوبیها مثل قلبت که مانند دریاییست پر از محبت و مهربانی
همسفرمن تویی ، ای همیشه ماندنی ، آرزوی همیشه من تویی
همزبان من تویی ، ای تو که با درد دلهای عاشقانه ات مرا به رویاها میبری
همسفر با من بمان ، تنها نگذار مرا
اسیر کن مرا در قلبت ، هیچگاه رها نکن مرا
همسفر مرا دوست داشته باش ، عاشقم کن ، در حسرت عشقت نگذار مرا
عزیز دلم تویی ، فدای قلب مهربانت ، همه هستی ام تویی
همسفر ، همنفست دلش همیشه با تو است ، همنفس ، همسفرت تا آخر راه زندگی با تو است.
ای همیشه یارم تویی عشق ماندگارم
 عزیز دلم تویی ، گل من، همه زندگی ام تویی.

به چشمان پري رويان اين شهر

به صد اميد مي بستم نگاهي

مگر يك تن از اين ناآشنايان

مرا بخشد به شهر عشق راهي

به هر چشمي به اميدي كه اين اوست

نگاه بي قرارم خيره مي ماند

يكي هم، زينهمه نازآفرينان

اميدم را به چشمانم نمي خواند

غريبي بودم و گم كرده راهي

مرا با خود به هر سويي كشاندند

شنيدم بارها از رهگذاران

كه زير لب مرا ديوانه خواندند

ولي من، چشم اميدم نمي خفت

كه مرغي آشيان گم كرده بودم

زهر بام و دري سر مي كشيدم

به هر بوم و بري پر مي گشودم

اميد خسته ام از پاي ننشست

نگاه تشنه ام در جستجو بود

در آن هنگامه ي ديدار و پرهيز

رسيدم عاقبت آن جا كه او بود

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

ز خود بيگانه، از هستي رميده

از اين بي درد مردم، رو نهفته

شرنگ نااميدي ها چشيده

دل از بي همزباني ها فسرده

تن از نامهرباني ها فسرده

ز حسرت پاي در دامن كشيده

به خلوت، سر به زير بال برده

به خلوت، سر به زير بال برده

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

به خلوتگاه جان، با هم نشستند

زبان بي زباني را گشودند

سكوت جاوداني را شكستند

مپرسيد، اي سبكباران! مپرسيد

كه اين ديوانه ي از خود به در كيست؟

چه گويم! از كه گويم! با كه گويم!

كه اين ديوانه را از خود خبر نيست

به آن لب تشنه مي مانم كه ناگاه

به دريايي درافتد بيكرانه

لبي، از قطره آبي تر نكرده

خورد از موج وحشي تازيانه

مپرسيد، اي سبكباران مپرسيد

مرا با عشق او تنها گذاريد

غريق لطف آن دريا نگاهم

مرا تنها به اين دريا سپاريد

از انسانها غمی به دل نگیر ،
زیرا خود غمگینند،
با آنکه تنهایند
از خود می گریزند،
زیرا به خود ،به عشق خود و به حقیقت خود شک دارند،
پس دوستشان بدار،
اگرچه دوستت نداشته باشند...

--------------------------------------------------------------------------------------

بگذار عشق، خاصیت تو باشد،نه رابطه ی خاص تو با کسی...

--------------------------------------------------------------------------------------

مردها در چارچوب عشق به وسعت غیر قابل تصوری نامردند.برای اثبات کمال نامردی آنان همین بس که تنها در مقابل قلب عاشق و فریب خورده ی یک زن احساس می کنند که مردند،
تا هنگامی که قلب زن تسلیم نشده گدایی عشق می کنند، ولی همین که مطمئن شدند، نامردی را در حد مردانگی به انجام میرسانند.

------------------------------------------------------------------------------------

تو به من خندیدی و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز،
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم
و من اندیشه کنان
که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت

----------------------------------------------------------------------------------

دوباره سیب بچین حوا
خسته ام
بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند،
روزگاریست که شیطان فریاد میزند:آدم پیدا کنید
سجده می کنم،

---------------------------------------------------------------------------------

کوچک باش و عاشق که عشق می داند،آیین بزرگ کردنت را....

---------------------------------------------------------------------------------

پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ پوچ

لیلی زیر درخت انار نشست.

درخت انار عاشق شد.گل داد.سرخ سرخ

گلها انار شد.داغ داغ

هر اناری هزار تا دانه داشت دانه ها عاشق بودند

دانه ها توی انار جا نمی شدند

انار کوچک بود

دانه ها ترکیدند

انار ترک برداشت

خون انار روی دست لیلی چکید

لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید

و مجنون به لیلی اش رسید.

خدا گفت راز رسیدن فقط همین بود کافیست انار دلت ترک بخورد.